Na een ochtendje  geholpen te hebben bij de jaarlijkse olijvenpluk zitten we nu heerlijk buiten in het zonnetje uit te buiken van een lunch van eigen terroir.  We hadden nogal last van zwijnen op ons terrein, waaraan het jagersclubje van onze buurman graag een eind kwam maken. Naar goed gebruik deelt de landeigenaar vervolgens mee in de buit. Met als gevolg zwijnen rug met zelf gezochte grijze champignons als hoofdgerecht. Vooraf een truffelomelet met eieren van onze buurvrouw Rose en truffel  van vriendin en professioneel truffelzoeker Veronique. Afsluitend kaas met een gelei van eigen kweeperen. Hoe mooi en toch ook simpel kan het leven zijn.

 

Wij krijgen wel eens te horen dat ons leven op Les Roullets in de nieuwsbrieven wel heel positief voorgesteld wordt.  Vooropgesteld dat  wij dit ook echt als zodanig ervaren en alleen maar mogen hopen dat het zo mag blijven, is uiteraard niet alles rozengeur en maneschijn (alhoewel de rozen bloeien nog volop en afgelopen nacht was er weer een prachtige volle maan) op Les Roullets.

Evenwel ook wij hebben zo onze kleine en soms ook grote besognes, maar wij tellen - gelijk een veel voorkomende spreuk op zonnewijzers - alleen de zonnige uren. Een rampspoedverhaal willen wij u evenwel niet onthouden. Begin augustus is de bliksem in ons dak geslagen. De stopcontacten  vlogen letterlijk uit de muren en nagenoeg alle elektrische apparaten waren kapot. De energie en tijd die wij ons hebben moeten getroosten om alles weer vervangen of gerepareerd te krijgen zouden moeiteloos een heel seizoen “Ik Vertrek” hebben kunnen vullen. Het automatische toegangshek is daar een goed voorbeeld van. Intercom, video, etcetera, alles was doorgebrand. Uiteraard moest het hek open om in ieder geval de gasten door te kunnen laten. De elektricien zou dit wel even doen en heeft daarbij de motoren vernield. In augustus ligt de bedrijvigheid in heel Frankrijk stil en pas in september kon een nieuwe installatie besteld worden. Nadat zijn schoonmoeder twee keer was overleden, hij zelf drie keer ziek was en zijn camion vier keer stuk was gegaan, hebben we  een - in successie - vierde elektricien gezocht. Vanzelfsprekend deugde het werk van zijn voorganger niet en alles moest over. Inmiddels was het begin oktober. Na eerst drie keer te zijn komen kijken volgde een nieuwe offerte en een besteltijd van wederom een maand. Begin november zou de installatie plaatsvinden ware het niet dat het verkeerde model was besteld. Wederom drie weken later zouden de nieuwe motoren ingebouwd worden. Op dat moment constateerde de elektricien dat de hekken gedemonteerd dienden te woorden. Tja, er moest eerst een smid bijkomen. Kortom ruim vier maanden later functioneert het hek nog steeds niet naar behoren en verkeert het vervangen van de intercom nog in de pre-bestelfase. Dat wil zeggen: wij wachten nog op de brochure. In december heeft men hier zijn hoofd uiteraard bij andere dingen en de elektricien komt voor januari niet meer terug. Geen tijd!  Naast het genieten van het goede leven hebben wij hier geleerd geduld te betrachten. Want je kwaad maken  leidt zeker hier helemaal nergens toe. Ze doen toch hun best!  Enne misschien is dat juist ook wel waarom God in Frankrijk leeft en niet Noordelijker!

 

Wederom kijken we terug op een heel goed seizoen, waarin ook steeds meer gasten op herhaling zijn gekomen. Zelf zijn wij van mening een juiste mix tussen wel en geen gasten ontvangen te hebben gevonden en genieten we zowel van het een als ook het ander.

 

De grote winterschoonmaak is al in volle gang waarbij allerhande kleine onderhoudsklusjes worden gedaan. Van schilderwerk tot vervanging van een wc bril en ga zo maar door. Inmiddels zijn we achter de garages met een aanbouw begonnen, voor de wijn en landbouwwerktuigen. In oktober is het dak van het hoofdhuis vernieuwd. Buitendien snoeien en harken wij ons regelmatig door het landgoed heen.

 

Vlek, zijn bazen en Netty (de moeder van Thomas) are still going strong. Alleen Dries (de vader van Thomas) heeft een ingrijpende operatie aan zijn halsslagader ondergaan, maar is daar al weer helemaal van opgeknapt en de verwachting is dat hij u als vanouds volgend jaar weer leunend op zijn bezem staat op te wachten voor een kletspraatje. Op 22 januari hopen zijn hun 65-jarig huwelijksfeest te kunnen vieren.

 

Goed gedekt en voorzien van een imposante hoeveelheid hout, wijn en wild gaan wij  zeer tevreden de winter in.

 

Geniet het leven.

 

Thomas & Rudolph 

Oppède, december 2011